er vallen zoveel mensen uit de boot

en om eerlijk te zijn lijkt het gezelschap veel leuker

in het water

een bloem graag zien is veel gemakkelijker maar

het is jij die me doet bloeien

vandaag vroeg ik me af * trielalie *

of je zelfs zou voorkomen in mijn biografie

ja of nee of schrik of

té of misschien –

wat blijft er nu weer hangen

na het eerste verlangen

en kijk

ik kan nog dertig, veertig jaren krijgen

kan over jouw kleiner geschenk ook zwijgen

Dat ik mijn wijze theorie ook probeer te praktiseren. Geluk en rust als daden van verzet. Misschien mag ik ook wel wat trotser op mezelf zijn. Ik heb in deze zotte wereld toch al een mooi klein hoekje uitgekerfd, ik voel me er thuis. Maar ik mag niet vergeten het hele mens-zijn te omarmen, niet enkel de gecureerde delen. Terug wat meer spelen in het mens-zijn, het mijne en dat van de ander.

Spelen spelen spelen en dat het nog nieuw mag voelen en ongelooflijk heerlijk, samen.

Hoe is hij, die ideaal-voor-mij-man? Zo helemaal anders? Rijk, kunstig, rustig? Niet te morsig, niet te mens, niet te dichtbij komend bij de littekens van vroegere handen en harten.

is zijn haar wel even lang

als dat van de man in mijn dromen

we hebben ons begin bedolven onder honderd zorgen

en ons dan afgevraagd waar het wonder is gebleven

chique huizen met vuile ramen

tip van de dag:

leg u.

geniet maar van vrij & rust.

het is een kunst die je jezelf kan aanleren.

en met jou ja alles was er wel maar

de verhoudingen klopten niet

geliefden zijn geen puzzelstukjes

laat het maar wat wriemelen

bij elke stap naar elkaar ga ik het willen –

kom nog een haarbreedte dichter