
als het van me af te lezen is
en hij me dan voordraagt

als het van me af te lezen is
en hij me dan voordraagt

jouw vingertoppen en mijn schouders.
ik mag ervan dromen.

voorlopig enkel stilte.
dat voorspelbaar en laf antwoord.

gelukkig dat ik ze toch ook heb, mijn grenzen.
ze liggen gewoon op onverwachte plaatsen, onder struiken.
je ziet ze niet vanop afstand.

vol vertrouwen of tenminste halfvol vertrouwen.
dat het moeilijk is en dus de moeite.

het onuitgesprokene … het heeft me al doen wankelen
maar ik ben er nog niet over gevallen

zo moeilijk om tijd te maken voor tijd maken.
het zit allemaal te vol. en zelfs al is het met allerlei lekkers,
daar krijg je evengoed buikpijn van.

ik heb zoveel mogelijk van je gedronken
en als er iets pijn deed de dag erna
dan enkel de goesting naar nog

hij heeft zoveel demonen
in vergelijking zijn de mijne een gezellig theekransje

ode aan de mislukte kapitalistjes –
er zit geen verwondering in centen

ZOT DROMEN bestaat er een andere soort.

ik was in mijn hoofd
aan het zoeken naar jou
ik vond je daar in mijn lievelingszetel
ik mocht erbij

jouw liefde en mijn vertrouwen
ze willen me allebei terug
Zijn er nog mensen die net als ik altijd vergeten dat je bij een dokter voor gelijk wat hoogstwaarschijnlijk de helft van je kleren gaat moeten afdoen en dan op een zonnige maandag naar de radioloog moeten gaan voor een foto van je hals en je dan ineens in je semi-transparante bh op de zwarte leren dokterszetel ligt, al blij dat je geen kleed aan hebt en daar vervolgens zenuwachtig en horizontaal op de dokter ligt te wachten en te hopen dat je geen zweetvlekken gaat maken op dat dun dokterspapier dat als een witte loper over de zetel gedrapeerd ligt?
Jazeker, in deze tijd waarin we allemaal constant gewezen worden op ons tekortschieten en gretig geld betalen voor boeken die ons daar telkens opnieuw op gedetailleerde wijze aan herinneren en dan 5-stappenplannen voorstellen om daar iets aan te veranderen waar we uiteraard niet in zullen slagen en dus vervolgens het vervolgboek kopen met een nieuw en verbeterd 7-stappenplan om ook dat weer aan te pakken, zeg ik: hoera voor mensen die elkaar onderbreken in een gesprek. Doorgaan met het lezen van “Ode aan het onderbreken”