en ik blijf bloemen kopen en hopen.

ik heb geprobeerd je helemaal op te drinken

ik heb me niet één keer verslikt

ik lust geen thee maar laat me graag

door jou doordrenken

al wat zich toont –

ik wil hun dapperheid

je hebt nog een lange, mooie weg te gaan

maar je weigert te vertrekken

als ik een prot moet laten hef ik mijn poep een beetje van de stoel

zou nog iemand dat doen.

ik hou van open ramen en

onzin uitkramen

ik moet er toch over waken –

niet alleen het vele praten

maar ook het doen

ik weet nog ik zag je het liefst met stoppels

als je doodmoe was,

en teer

ik zit nog steeds in je zetel en

je kijkt naar me maar ziet enkel jezelf

ik weet steeds minder waarom ik hier ben

maar ik blijf

je armen als de zachtste

landingsbaan

en we doen ons best en

mogen ook wel wat struikelen

over ons eigen prutsen af en toe

het leven is een spel en ik ben

mijn bladje met de cheat codes kwijt

het is ook zo in mijn hoofd –

zelfs als je vrij bent om te kiezen waar je naar kijkt,

kies je soms expres iets vreselijks

ik denk dat het leven zit in het sukkelen