Drie mannen waar je beter het bed niet mee deelt

~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Ah, de zoektocht naar de prins op het witte paard. Vol avontuur, kleerscheuren en hindernissen. En dan, eindelijk, vind je hem. Hij is knap en charmant. Gevoelig. Alles waar een meisjeshart sneller van gaat slaan. Maar na een tijdje blijkt hij toch niet zo adellijk te zijn, en zijn paard is – o horror! – eigenlijk een witgeverfde ezel.

Drie mannen waar je maar beter het bed niet mee deelt

1/ De het-gras-is-altijd-groener man

Deze man is geen typische player maar iemand die wel degelijk relaties aangaat en er vaak lang in blijft. Alleen is hij nooit echt tevreden, een eeuwige twijfelaar. Is er daarbuiten niet iemand beter? Dus is hij rusteloos en kiest hij nooit echt voor de vrouw waarmee hij een relatie heeft. Dan kan je als zijn wederhelft het gevoel krijgen dat je “de veilige keuze” bent. Een vangnet, een zekerheid.
Mijn advies? Pull zo snel mogelijk een *NSYNC en zeg luid en trots “bye bye bye!”. Doorgaan met het lezen van “Drie mannen waar je beter het bed niet mee deelt”

Onlangs was ik in het postkantoor met heel wat pakjes

~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Onlangs was ik in het postkantoor met heel wat pakjes (dankzij jullie, dankjewel) en ik had zelfs mijn sexy rode boodschappentrolley op wieltjes mee wegens papier dat zwaar is en al die pakjes en ik probeerde daar wat onhandig een zware doos uit te halen en dat lukte niet echt goed en dan heb ik aan een daar wachtende vrouw gevraagd om me te helpen en ze was zo lief dat te doen en ze was nieuwsgierig naar al die pakjes en ik zei dat ik schrijfster was en net een nieuwe bundel uit had en ze vroeg of ik bekend was en ik wist niet zo goed wat te zeggen en ik zei dat dat afhing van aan wie je het vroeg.
En is dat niet zo voor ons allemaal? Dat wat, wie we zijn afhangt van aan wie je het vraagt. Er zijn mensen die me lief vinden en er zijn zeker ook een aantal personen die dat absoluut niet van me vinden. En ergens tussen die meningen zit ik in een roze zetel, me af te vragen of ik bekend ben en wat dat betekent.