als ik vraag,

vraag ik om de grote waarheden

niet de kleine

zouden bomen soms zenuwachtig zijn?

het ziet ernaar uit dat,

als ik mijn hart volg,

jij de weg kwijtraakt.

ik was zo afgeleid door de mooie huisjes dat ik niet zag

dat je een doodlopend straatje bent

dat ik een wenk van hem nodig heb om te weten

dat we met twee naar elkaar toe willen stuntelen.

en als ik nu ook eens het type ben van mijn type,

hoe zou dat nog eens kunnen zijn?

alleen besprenkel ik alles

overvloedig met angsten

met jou is het leven veel lekkerder

een buikje is een

doorgeefluikje

gestolde liefde smaakt alleen maar lekker

als je ze weer doet smelten

ach, je ogen die zo vaak naar binnen kijken –

je doet het zo gemakkelijk,

in het volle zicht in jezelf verdwijnen

laat je wonden niet bepalen

over wie je durft struikelen

geef mij maar de zoute mensen

ik heb vandaag weer heel de dag in mijn hoofd gekeken

en er niets moois gevonden

met vertrouwen kijken is de helderste bril

wat we ook zouden kunnen doen,

is even bij elkaar binnen kijken