
ik mag niets van je verwachten
dan maar poëzie schrijven over het smachten

ik mag niets van je verwachten
dan maar poëzie schrijven over het smachten

je bent een uil
en ik blijf maar kaarsen en brillen
naar je kop smijten

het is altijd morsig als er leven in zit –
dat zijn mijn lievelingsdrankjes

een ja met veel vreugde in.
nu nog hij die de vraag stelt.

ik heb mijn dankbaarheid weer gevonden
ze lag onder jouw bed

en als ik naar hem fiets,
maakt hij er hopelijk een tandem van

life is a messy bitch
but she’s gorgeous.

pacifisten zitten vol tegenstrijdigheden –
ze zijn tegen geweld maar
worstelen constant met de wereld

ik heb sigaretten gekocht.
het was zo’n dag.

evil is so well organized

misschien moet ik gewoon wat gaan dwalen

moderne romantiek –
mag ik je vrijblijvend koesteren?

en de lievelingshobby van de superrijken lijkt arm zijn spelen, koopjes scoren in kringwinkels en flink zelf Ikea-kasten in elkaar knutselen in elk van hun 7 huizen waar ze vervolgens nooit een thuis van maken. want thuis vraagt tijd, vrijgevigheid en aandacht en is dus een heel slechte investering, voedt de verslaving aan zoveel mogelijk cijfertjes op de 7 bankrekeningen niet.

benieuwd wie ik zal zijn
na het raken

ik kan misschien wel begrijpen waarom hij is hoe hij is,
maar eigenlijk vind ik het vooral een stomme vent.