
Auteur: Ruth Van de steene
1121

ik vind het zo moeilijk:
eerst om mijn strepen te vinden en dan
om erop te gaan staan.
1120

geld, tijd, licht.
(van alles te weinig)
1119

als ik je laat bezinken
komt het moois bovendrijven
1118

als ik ons in het water leg
is het vooral het mooie, zo blijkt,
dat blijft bovendrijven.
mijn schrijfsels op keramiek

Er komen weer heel fijne samenwerkingen aan. Deze keer met Radegonda Kunst en Keramiek. Binnenkort meer …
1117

this morning i saw a train full of
shiny new cars
and all i could think was
there goes the past.
1116

eerst beetje haten
dan beetje loslaten.
1115

ik heb nieuwe aarde nodig.
1114

je geld weggeven is veel gemakkelijker
dan je armoede
1113

soms
voelt het niet goed,
wel als het goede.
1112

Gedacht en Gevoel kennen elkaar van vroeger
ze zijn langzaam uit elkaar gegroeid.
1111

hoe gemakkelijk ik mijn
ongemakkelijkheid toon
ikke

Omdat ik zelf altijd zooooo benieuwd ben naar de persoon achter mooie maaksels (verklaart ook mijn passieproject ruth en de mooie makers) dacht ik om eens een beetje over mij, het gezicht achter al die semi-poëtische schrijfsels te schrijven. Dus dit ben ik, Ruth, op mijn 32-jarige poep in de hoge venen in mijn übersportieve outfit. Gentse zwarte chocolade- en Harry Styles-liefhebster.
Het was Toon Hermans denk ik, die me heeft geïnspireerd om mijn korte schrijfsels te beginnen schrijven. Ik hou zo van eenvoud met diepgang. Het is zo gemakkelijk om het te bespotten, maar naar het schijnt is alles van waarde weerloos. Ik hou ook wel van dingen, mensen en momenten die me raken zonder dat ik daar eerst een handleiding voor hoef te lezen. En ik vind het zo ongelooflijk, als iemand me laat weten dat wat ik schrijf hen raakt, of herkenbaar is. Dat woorden kunnen verbinden. Dat vind ik nog steeds een half wonder.
