gelukkig ben ik gaan wandelen en heb ik mama gebeld. heb ik me niet gestort in het zelfdestructieve. (doe ik eigenlijk bijna nooit. wel soms m’n grote teen erin dippen.)
Auteur: Ruth Van de steene
Ik ben een Gentse schrijfster en activiste voor een zachter leven.
1029
hij heeft zo leuke details.
1028
de arme rijke –
alleen met al zijn cijfertjes
zelfs de nullen wil hij niet delen
1027
zo lang zat ik niet echt in mijn lichaam.
nu kunnen we zelfs rusten, samen.
1026
geen smeerolie nodig
je
wringt
niet
1025
de bomen zijn weer groen.
het wordt weer wat gemakkelijker om te ademen.
1024
gelukkig gaan ze steeds zelf gaan lopen,
voor ik mezelf verlies.
1023
soms maar een dunne laag liefde
een beetje krabben op de
verkeerde plaatsen
en er blijft niets van over
1022
zeef liefde / door een zee van tijd /
dan rest alleen / de grote
schoonheid
1021
“zijn we ergens iets verloren?”, vraagt ze.
1020
geef je plezier?
1019
nog nooit spijt gehad van een bang verlangend
ja
1018
wij –
dit is gretig dit
wringt niet.
1017
troebel voelen
1016
Ruth Van de steene 