
Auteur: Ruth Van de steene
Ik ben een Gentse schrijfster en activiste voor een zachter leven.
828

(wat praten we mooi maar)
het gaat nooit over een ons,
waar ik deel van uitmaak.
827

ik wil zijn taal begrijpen.
dan helpt het wel, als hij tegen mij spreekt.
826

het heeft iets heerlijks, fantaseren over de man die naast je ligt.
ik hoop dat mijn ogen dat ook zeggen tegen zijn lichaam. ik wil je helemaal. zoiets. en graag ook je imperfecties, want dat is een taal die ik ook spreek.
maar ook, heel zeker, je schoonheid. datgene waarvoor je dapper moet zijn.
825

toch wonder dat je ook bestaat
als je er niet bent
ik en mijn mooie mama, voor ik.


824

jij in de zomer –
de warmte zit nog binnen
823

zo’n dag dat ik me versleten voel een
goede schuurbeurt wel kan gebruiken
822

amai maar ik heb toch een enorme omweg genomen op weg naar
mezelf
821

fijn dat ik mag menen:
bedankt voor dit leven
820

en dan was er jij en ik wist
dit is een beter zicht.
819

ik kan in de spiegel blijven kijken en toch
nooit lijken
op wat jij ziet
818

post –
er zat vanmorgen een
Hete Zomer in mijn brievenbus
nu nog
de afzender vinden
817

dat is het toch steeds, de angst om niet echt geleefd te hebben
kan uiterst verlammend werken
816

