
ik ben niet altijd licht verteerbaar,
maar gemakkelijker voor de maag
betekent soms ook minder smaak, nee?

ik ben niet altijd licht verteerbaar,
maar gemakkelijker voor de maag
betekent soms ook minder smaak, nee?
Ik merkte het toen ik onlangs veranderde van deodorant. Ik ben namelijk nogal een zweter en besliste een paar weken geleden dat ik nu eindelijk eens een sterkere variant ging kopen in de apotheker. En ik moet zeggen, ik merk een verschil. ’t Is te zeggen: ik merk mezelf minder op. Ik ruik veel minder mijn, wel ja, zweetgeur. Dus hoera, missie geslaagd, zou je denken. En ja, het is gemakkelijker. Ik ben misschien wat minder zelfbewust. Er minder mee bezig. Ik doe minder kattenwasjes. Ik ben minder uitdagend voor andere neuzen misschien ook. Maar tegelijkertijd stel ik vast dat ik mezelf iedere morgen, bij het aanbrengen van mijn deo, zo ook een beetje uitwis. Doorgaan met het lezen van “Een kleine ode aan een morsig leven”

ik ben een echte maximalist –
zelfs mijn hart zit vol



decided to raise the dating bar way up
so i can at least have a drink at it

ik hou niet van spannend in mijn kleren
wel in mijn leven

ik wil bewegen
in een stil leven

’t is jammer dat, in tegenstelling tot bij kledij,
al gebruikt zijn
op de datingmarkt niet zo gegeerd is

the more I weep
the more I reap

Ik vroeg het me vandaag ineens af. Waarom heeft de sirene zo’n slechte reputatie? Die mooie vrouw die half mens, half vogel is. De meedogenloze verleidster die met haar prachtige lied hulpeloze zeevaarders lokt, zodat ze te pletter storten op de rotsen.
Jullie denken nu waarschijnlijk: “Huh maar Ruth, een sirene is toch geen half vogeltje maar half vis en zo wat zeemeermin-achtig?” Ik dacht dat ook, maar blijkt fake news en dat het halfgodinnen uit de Griekse mythologie zijn met het lichaam van een vogel en het hoofd van een vrouw.
Maar sirene-anatomie terzijde, waarom vragen we ons eigenlijk niet meer af wat die mannen überhaupt deden op zee, weg van huis en vrouw? Waarnaar waren ze in feite op zoek? Waarom was hun blik ineens op de verre horizon gericht, en niet op hun geliefde? Doorgaan met het lezen van “De sirene mag ook dromen”

Ik ga het gewoon zeggen: ik vind dat we elkaar veel te weinig afwijzen.
Nog recent was ik zelf graag door twee verschillende mannen afgewezen. In plaats daarvan kreeg ik van allebei de tegenwoordig razend populaire Oorverdovende Stilte. En daarbovenop de boodschap van een vriend dat ik me toch eigenlijk aan niets anders had mogen verwachten. De stilte is toch duidelijk? Heb ik de artikels dan niet gelezen? Iedereen, op datingapps en ver erbuiten, is elkaar aan de lopende band aan het ghosten. Zelfs zij die er zelf al het slachtoffer van zijn geweest.

ja lap –
je zit al in mijn water

en als ik je dan eindelijk vertel dat ik op je wacht
zou je dan naar mij vertrekken