en nu, achteraf, praat ik met mezelf

en hoor ik het verschil niet

tussen leugen en waarheid

krijg ik dan eindelijk een droom –

geef mijn angsten twee seconden

en ze maken er een nachtmerrie van

ik zit weer in de waarheid, goddank.

de vriendschap heeft me weer in de waarheid getrokken.

dat is toch de grap soms –

hoe onmenselijker hij doet,

hoe meer ik er een god van maak

de onzekerheid is alweer veel te vlug

leugens in mijn oor aan het fluisteren

ah twijfel, daar ben je alweer

ik mag nog zoveel verhuizen

je weet me altijd te vinden

maar kijk, dat weet ik niet –

hebben we dezelfde korte samenvatting van ons verhaal

het enige dat ik weet

is dat je me honger geeft

en ik zin heb

in een tweede portie

laat het allemaal maar landen

en kijk dan of hij ook in het vliegtuig zit

(update: hij zit erin maar heeft zich op het toilet verstopt)

we drinken wijn en

je giet verlangen over alles

ik ben door m’n angsten geploeterd

ik hoop dat hij me nu tegemoetkomt.

heerlijk, hemel en verdriet

zij en ik –

je vergelijkt de verkeerde dingen

ik ben terug –

het herkauwen kan beginnen maar heerlijk want

deze keer ligt er niets op mijn maag.

en op vakantie zou ik soms heel mijn mooie leven wegsmijten.

wat is dat toch, die drang om steeds opnieuw te beginnen.