
Auteur: Ruth Van de steene
Waar zijn we eigenlijk mee bezig?

In een kille, lelijke ruimte zitten wachten op ons vonnis. Zo voelt het. Ik wil hier helemaal niet zijn. Ik gun deze job iedereen. Niet mezelf :). Dit is absurd. Allemaal jonge stakkerds en een paar vrij oude die bijna op hun knieën vallen voor een kutjob.
Het is als mannen met een minderwaardigheidscomplex die je minder respecteren als je seks met hen hebt. Zo ook met jobs. Alsof je al een idiote bent die geen respect verdient omdat je zo dwaas bent om te solliciteren.
Ik zou me eens moeten gedragen zoals sommigen al met mij zijn omgegaan tijdens een gesprek. Vieze blikken, op GSM bezig zijn, telefoon ter plaatse opnemen. Subtiele beledigingen van je werkervaring, willen dat je zou willen sterven voor deze ene, tijdelijke, slechtbetaalde job.
Waarom hier?
Wat is je droomjob?
Waar zijn we eigenlijk mee bezig? Doorgaan met het lezen van “Waar zijn we eigenlijk mee bezig?”
2127

ode aan de dingen die niet nuttig zijn
maar wel levens kunnen redden
2126

want liefde en geluk zijn zo vol en heerlijk.
maar om je te kunnen vullen,
moet je de deur wel opendoen en ze bewust binnenlaten.
verleiding is veel onbeleefder, die breekt de deur gewoon open.
2125

meer: de vreugde
2124

misschien is het ook dit: het paradijs is een geschenk,
niet iets dat je koopt in ikea.
ik hoef het niet helemaal zelf in elkaar te steken.
2123

ik vlucht naar de vrijheid,
er zijn er die ervan wegvluchten
2122

blijven bij wat is, en niet bij wat had kunnen zijn.
want er is hier magie, hier en niet in de hypotheses.
2121

verdiepen is ook verdrieten denk ik.
dichter bij het leven voelt ook als dichter bij de dood.
het zit toch allemaal vrij zotjes en vernuftig in elkaar.
2120

dat is het hallucinante je bent samen aan het wandelen en ineens wil hij alleen terugkeren terwijl je dacht dat het een mooie wandeling was. en waar moet ik dan naartoe lopen
ik mag niet eens met hem terugkeren
ze wacht hem al op.
2119

ik wil liefde spreken en
je snoert me de mond
maar ach, met je hand op mijn lippen
blijf ik je toch raken
2118

tip –
schrijf niet over liefde
op een lege maag
2117

in de trein op weg naar de zoveelste sollicitatie.
zelfs mijn trein is wankel.
2116

dat ze worden vermeden, haar ogen,
door zware gewetens
2115

ik wil best wel in hun werelden vertoeven soms,
maar ik ben blij dat ik de mijne ook heb.
anders zou ik misschien wel te veel verdwalen.
