
en dan ga ik nu weer liefhebben
en hopen dat ik niet te veel mors

en dan ga ik nu weer liefhebben
en hopen dat ik niet te veel mors

ik dacht dat je vreugde was
bleek dat je vooral graag danst op mijn littekens

wat we allemaal kunnen verdragen
als we gekozen worden

als ik je laat sudderen
smaak je nog beter

ik weet nog steeds niet helemaal zeker wat ik zoek,
maar wel steeds beter waar
– in welke ogen in welke dromen

het is een regenachtige, grijze dag maar ik ben zo dankbaar.
dat ik hier toch ben geraakt, in een gekozen leven.

mijn prins op het witte paard
is er na vijf seconden al afgevallen

stap 1 –
ik proef je met mijn ogen

laat de pret maar komen
geen toegangsticket nodig

ik ben zo blij dat ik in staat ben tot deze zottigheid, nog steeds.
dat ik nog kan en wil branden. ik kan me dan op z’n minst
nog aan mezelf warmen.

als je het wonder in angst dipt,
valt het uit elkaar

jij en ik en dan
al dat zweven ertussen

dat is het juist: enkel overlopen zorgt ervoor
dat je niet opdroogt

de vreugde van het leven ligt misschien wel
in de overvloed

je bent alles dat niet schaars is
zo overvloedig met het leven