mijn bakje verdriet was een tijdje leeg maar nu

weer bijgevuld

ik heb zoveel cadeaus

tijd om ermee te beginnen spelen

jij die me nu zachtjes wiegt

en ik

ik mors al mijn verdriet

omdat zijn ogen me dit zeggen: 

bij mij kun je veilig roekeloos zijn

bij mij riskeer je heerlijkheid

alles wat ik zeg wordt opnieuw gezegd

en dan pas is het knikken

wat zoek ik in een man –

een zacht bed voor mijn dromen

hier, bij jou –

het is niet dat ik niets van waarde bijleer,

maar het zijn te dure lessen

ze is zo onzeker en door zich erin te wentelen,

wordt ze soms een wentelteefje

we kopen lokaal en

planten bomen

maar

de gebroken man in de vuile kleren

kijken we niet eens in de ogen.

hoe geraak ik in je kern en

wat hoop ik daar te vinden

mijn ogen bladeren door de jouwe

BEN IK MOOI VOLGENS U MENEER?

nu het vierkantje naast jong niet meer aangevinkt wordt.

ik probeer het op te houden, de Emotie.

het wc-papier is op.

lala pfff.

vat het leven eigenlijk ook wel samen.

liefde loopt over,

niet leeg