
Categorie: nederlands
993

ik wil naar aandacht staren
tot ik het vanbuiten ken
en aan geliefden kan voordragen
992

vreemd toch
er is op m’n hele lijf niet één
plekje dat ik vanbuiten ken.
ondanks dag in dag uit spiegel-staren
(dat doe ik nu al éénendertig jaren)
zie ik met mijn ogen dicht
nooit mijn eigen gezicht.
991

ik wil naar liefde staren
tot ik er je gezicht in herken
990

pril –
sinds ik je ken
heb ik mijn nagels nog niet moeten knippen
heb ik nog geen verdriet van me moeten afschrijven
989

hoe snel de tijd me voorbijsteekt.
988

wat ben ik blij dat hij blijkt te bestaan.
al helemaal af, omdat hij wil groeien.
987

’t is zo schoon tussen ons dat ik met graagte
mijn scheer-schema op je afstel
985

tijd om weer zacht te worden
onder je handen
nog eens gerecenseerd door onze noorderburen
‘Ach, het wordt vast mooi’ werd nog eens gerecenseerd! Deze keer door Poëzie-Leestafel. Je kan de recensie hier lezen.
984

lievelings –
lummelen en lanterfanten
voor me uit staren
weekendbijlages van kranten
genoeg slapen,
praten over emoties
vrijen en verse bloemen (
liefst ecologisch)
ode aan de jeugd van tegenwoordig

de jeugd van tegenwoordig, ze zijn er weer
elke donderdag zagen over klimaat en slecht bosbeheer
en dat zelfs tegen de oude mannen in de dure pakken
die zo graag handjes schudden en geld steken in zakken
en zeggen “jullie zijn te jong, nemen het vliegtuig en rijden mee in de wagen
jullie hebben geen recht om over jullie toekomst te klagen.
laat ons grote mensen maar rustig verder niets doen
behalve centen bijeenscharrelen voor het nakend pensioen.
die planeet zal vast wel probleemloos verderdoen
en trouwens, jullie werken freelance voor links en euh Groen.”
de jeugd van tegenwoordig, voor hen geen pensioenen
wel vijf centimeter water in hun kapot-gestreden schoenen.
983

ik surf te vaak naar
blut.com
982

want het leven is voor mij nooit
traag leeglopen geweest
981

