bij jou wil ik steeds
traag en treuzelen
om het te rekken
de tijd en het vertrekken
Categorie: poëzie
1391
gisteren luisterde ik naar je kijken
het was een mooi verhaal
1390
mens –
zet er 100 van ons samen
en dan weet je
3 zijn aan het breken
1389
soms wegen mijn jaren
zwaar op de dagen
1386
het is niet ik
met optie om onderdelen bij te kopen
(vooral licht en extreem efficiënt)
1385
ben ik me beetje bij beetje aan het wegvijlen bij hem,
zodat er straks niets meer is
om bij te blijven
1383
en ik besefte dat je het gewoon niet kan vatten:
dat ik heb geluisterd toen mijn wezen me zei wie ik ben
1381
ik lig blij op de grond want
vandaag voelt niets zwaarder
dan de zwaartekracht
1380
als ik tederheid zie tussen twee mannen
als ik een vrouw zie geboren in een ander lichaam
als moed moet
als liefde graven is
bedekt met aarde door al die
schoppen die ze niet verdragen
1376
als ik met mezelf spreek
welk deel praat dan en
welk deel luistert
1374
ik zie het in je ogen
er is iets verschoven
je neemt het me kwalijk
dat ik jou niet ben
1373
als je een spiegel voor je Voelen houdt
en dan kwaad wordt als ik er geen venster van kan maken
1372
welk deel van mij
bemin je vrij
welke delen
vragen wroeten
1370
misschien zie ik vandaag het leven te graag
om te gaan graven
naar de donkerdere dagen
1364
het blijf me verbazen hoe zacht geluk is
en dat ik nog steeds niet weet
wat de onrust bij de anderen betekende
Ruth Van de steene 