
Het Gewrongene –
is dat een plek om van te leren of
om heel hard van weg te lopen

Het Gewrongene –
is dat een plek om van te leren of
om heel hard van weg te lopen

soms voel ik me in het leven
soms een beetje
ernaast

waarom voelt thuis zo zacht en voel
ik me soms meer gezien door ogen
die mijn lichaam doen vechten met zichzelf

je doet het zo goed
me niet thuis doen voelen
in de stappen in mijn schoenen

waarom wil ik toch altijd mijn mooiste kleren dragen
bij hen die me er in doen overlopen

kwaadheid is soms het enige wapen van de machtelozen.
als ik jouw macht had, dan zou mijn zachtaardigheid je doen blozen.

nieuw is een kortstondige minnares

thuis is er de afwas
en te veel stof
om na te denken

wij –
de nagloed is gebleven

als ik even ga zitten op de rand van wat we zijn
is er zoveel moois om naar te kijken

geluk fluistert
als je niet aandachtig luistert
vergeet je dat ze er is


mijn ogen hebben het vandaag van me gevraagd
dan nu eindelijk dat eigen gezicht
(stond het op een ander lijf je was al lang gezwicht)

ik wil weer botsen met het leven
het zijn zo’n heerlijke builen

je gebruikt je gevoelens als wapens
en ik schiet steeds
tekort