
en tot het zover is,
droom ik me erheen

en tot het zover is,
droom ik me erheen

een sneetje hemel –
mijn lievelings-charcuterie

als onze versies van hetzelfde verhaal
niet meer overlappen

al dat trillen bij een geliefde
die dat nooit zal worden

dat doet nog het meeste pijn
die halfheid veinzen om één te zijn

dromen over golven van honing en
aan jou blijven plakken

jouw leegte neemt veel plaats in

ik heb de inrichting van mijn binnenste veranderd
ik voel me er nu zoveel beter

de schijnwerpers van de wereld zijn op jong gericht,
voel ik me nu al meer toeschouwer?

kwestie van evenwicht –
hij neemt mij mee naar buiten
ik neem hem mee naar binnen

wat dan, als ik dan toch word, waar ik van heb gedroomd?
hoe ziet dat er wakker uit

Zoeken en Vinden
gaan elkaar nooit ontmoeten

wat als dit zwart-wit is
in een ander levenspalet

bij jou wil ik steeds
traag en treuzelen
om het te rekken
de tijd en het vertrekken