het blijf me verbazen hoe zacht geluk is
en dat ik nog steeds niet weet
wat de onrust bij de anderen betekende
Categorie: quotegedicht
1363
mijn overlopen vroeger bij mannen
die niet als thuis voelden
1362
Het Gewrongene –
is dat een plek om van te leren of
om heel hard van weg te lopen
1361
soms voel ik me in het leven
soms een beetje
ernaast
1360
waarom voelt thuis zo zacht en voel
ik me soms meer gezien door ogen
die mijn lichaam doen vechten met zichzelf
1359
je doet het zo goed
me niet thuis doen voelen
in de stappen in mijn schoenen
1358
waarom wil ik toch altijd mijn mooiste kleren dragen
bij hen die me er in doen overlopen
1357
kwaadheid is soms het enige wapen van de machtelozen.
als ik jouw macht had, dan zou mijn zachtaardigheid je doen blozen.
1355
nieuw is een kortstondige minnares
1353
thuis is er de afwas
en te veel stof
om na te denken
1352
wij –
de nagloed is gebleven
1345
bij jou wordt wankelen wiegen
1342
mijn ogen hebben het vandaag van me gevraagd
dan nu eindelijk dat eigen gezicht
(stond het op een ander lijf je was al lang gezwicht)
1341
ik wil weer botsen met het leven
het zijn zo’n heerlijke builen
1340
je gebruikt je gevoelens als wapens
en ik schiet steeds
tekort
Ruth Van de steene 