net als mijn oven warm ik niet meer op

in dat ene standje

zouden visjes kunnen leven in tranen

het is immers zout water

een hart is een cirkel

met een liefdesdeukje erin

zelfs als je de liefde herkent,

herken je niet altijd het gebrek eraan

waarmee vergeleek ik me

toen ik was waar ik me nu mee vergelijk

je geeft me zo weinig en ik blijf maar terugkomen

voor minder

gloednieuw voornemen –

probeer enkel te redden

wie om hulp vraagt

verdriet dat verstoppertje speelt in mijn lijf en

ik weet niet waar ik moet beginnen zoeken

er is zoveel rook en we doen allebei alsof we niet weten

dat we veel te dicht bij het vuur staan

mezelf in het hart steken.

hij moet enkel nog zijn hand op het handvat leggen.

hem eindelijk loslaten.

hij heeft me zelfs nooit vastgepakt,

zo moeilijk zal hij het me niet maken.

nu ik nog.

rollenspel –

wie wil jij zijn de kat

of de melk

kun je me de weg wijzen naar de echte wereld

blijkbaar leef ik daar niet in

hoe je naar me kijkt –

wil dat zeggen dat je bij mij komt