en ik weet het zeker

je bemint in haar wat anders is

maar (ach)

je bemint ook mij

wat een opluchting

dat we het niet kunnen

controleren of orkestreren

dat grote geluk

soms wou ik

een ander oog

eentje zonder tranen

een korte samenvatting –

bloemen en bleiten

ah het begin –

maar voor jouw woorden

had ik enkel

niet-verklarende woordenboeken

misschien is het leven toch vooral

een verrukkelijke vorm van onvermijdelijk gestuntel

ik dacht

heerlijk drankje dus

ik slikte je in maar

verteren gaat moeilijk

ode aan de dingen die niet nuttig zijn

maar wel levens kunnen redden

want liefde en geluk zijn zo vol en heerlijk.

maar om je te kunnen vullen,

moet je de deur wel opendoen en ze bewust binnenlaten.

verleiding is veel onbeleefder, die breekt de deur gewoon open.

meer: de vreugde

misschien is het ook dit: het paradijs is een geschenk,

niet iets dat je koopt in ikea.

ik hoef het niet helemaal zelf in elkaar te steken.

ik vlucht naar de vrijheid,

er zijn er die ervan wegvluchten

blijven bij wat is, en niet bij wat had kunnen zijn.

want er is hier magie, hier en niet in de hypotheses.

verdiepen is ook verdrieten denk ik.

dichter bij het leven voelt ook als dichter bij de dood.

het zit toch allemaal vrij zotjes en vernuftig in elkaar.