nergens vond ik zo’n mooi hemelhoekje

als dat dat ik zelf heb gemaakt

je mag je dromen op me schilderen

als ik de verf maar mag kiezen

dat is hoe je me deugd doet –

dat we de twijfels en morsingen delen

oké bye!

ik ga gaan koesteren in zijn armen.

je verwart jezelf met een diepvries –

door koud te zijn ga je niet langer bewaren

ach mijn mannen –

twijgjes met bloemenpracht

niet gemaakt om op te leunen

in een brief aan mezelf vandaag

stonden de mannen alleen in de P.S.

ik zou graag eens ter plaatse afspreken niet steeds

komen halen

komen dragen

wat nu want

we stelen samen tijd van een ander leven.

ons samen zijn heeft geen fundamenten.

en ik zou niet weten welke handen ik liever zou hebben.

mijn meubels als mijn mannen –

een beetje wankel en ook heel prachtig

dat deze plaats bestaat

en ik ze gevonden heb

maar dat is het ‘em juist –

gebroken harten zijn groter.

en hij, dat weet ik nog niet.

wordt het kruimeltjes rapen.

of slagroom likken.

en jij maar naar me zwaaien met je rode vlag

en ik in de war want het is één van mijn

lievelingskleuren