maar dat is het ‘em juist –

gebroken harten zijn groter.

en hij, dat weet ik nog niet.

wordt het kruimeltjes rapen.

of slagroom likken.

en jij maar naar me zwaaien met je rode vlag

en ik in de war want het is één van mijn

lievelingskleuren

we hebben meer gelukkige mensen nodig –

dat is nu eens een job waar ik heel graag voor wil solliciteren.

nu al een zotte kater

en je was niet eens zo’n lekker wijntje

welja. dat dus. dat de zin er is,

zodat je de waanzin weer riskeert.

dat heet dan leven.

we beginnen al te jongleren met onze harten

nog voor we de circusopleiding succesvol hebben afgerond

ik ben blij dat ik wel wat mijn kluts,

maar niet mezelf kwijt ben

en dat

de magie

nog moet beginnen

ik kies voor de versie van gisterenavond

waarin we heel dicht bij elkaar zijn gekomen.

wakker zijn in het leven levert ook wel wat nachtmerries op

ik wil niet eens meer over je fantasieversie fantaseren.

je kan het maar niet opbrengen om me een plaats in je leven te geven, en niet enkel in de barstjes. ik wurm me er wel in, geen probleem. en wacht er geduldig en in stilte tot je me weer een halve blik gunt.

je bent een ezel en

ik blijf me aan je stoten