hetzelfde, mijn lijf

alleen nu jouw aanraking

over de zijne

my brain has never looked better

bon ik ga om mijn fiets

en een beter leven

ik ken mijn leven niet van buiten

gelukkig wel vanbinnen

geef mij maar de haperingen

het zijn de versnaperingen

op het liefdesmenu

minder gewrongen graag.

dat heb ik lang genoeg gedaan

dan kan je niet dansen

jij wou een liefde zonder haperingen

maar zonder struikelen

kun je ook niet opgevangen worden

vloeiende tranen –

ze misspreken zich nooit

ik begrijp je liefde niet zo goed

ze spreekt wartaal

we zijn allemaal een beetje belachelijk

ik wil niet de prins geef me liever het sprookje

shuis

lekker sausje –

roer me in ontroering

hoe lap je een verlept leven op?

kom je me zeggen dat je niet meer terugblikt /

opnieuw kijkt in de toekomst / alleen /

nu met een ander/

dat toont misschien ook hoeveel je me toen hebt gegeven

ik kon er niet eens drie mooie zinnen over schrijven.