ik heb nu al een beetje het gevoel dat ik hem ken,

maar ik weet niet of dat een zotte kosmische connectie is,

of google.

je bent soms als mijn camera

je zoomt in op de verkeerde dingen

vandaag moet ik een fruitje eten

en verdriet toelaten

de bange witte mannen

wat een geluk dat zij de boel plannen

soms heeft wat je fluistert de meeste waarde

– de lichtste zwaarte

in mijn kracht gaan staan maar

ik geraak maar niet

uit je bed

hoe vreemd dat jij het wel al wist

– gauw het afscheid

als liefde een boek is 

dan kunnen we het enkel lezen 

als het aan ons wordt uitgeleend

toen je me begon te kijken

en al wist dat het een kortfilm was

– ik wou wel zeven seizoenen

ik ga effe dromen en dan zien wat er gebeurt

als ik wakker word

ik lag nog onder je deken

toen jij me al was uitgekeken

– weggaan voor het afscheid

ik draag je mee als een winterjas maar kijk

de zon wordt al warmer

– afscheid

jij en je woorden die altijd gekleed zijn in universiteit

– ik spreek liever kindertaal

ik voel dat vrijheid binnensluipt, de laatste tijd.

het zachtste verschieten.

in het midden van de liefde.

daar kun je rusten, denk ik.