Het woordenuurtje

Als mensen me vragen wat mijn hobby’s zijn, antwoord ik al jaren “praten over gevoelens”. Om te zien of ik daar ook anderen plezier mee kan doen, is er nu het woordenuurtje.

Het woordenuurtje, dat is zo’n 50 minuten doorbrengen met mij in mijn appartement in Gent met een koffie of thee en pralinetje. Het is een uurtje praten over wat je ook maar wil. Gevoelens zijn een persoonlijke favoriet.

Doorgaan met het lezen van “Het woordenuurtje”

1684

Nu, op 35, zie ik er nu wat triestiger uit? Fonkelt het wat minder, alhoewel ik nog nooit zoveel mooie herinneringen heb gehad als nu. Is mijn hoop kleiner, nu ik al meer heb gekregen? Kan ik mezelf enkel mooi zien als er een laag stof op me ligt, als ik terugblik? Hoe kan dat toch. Dat ik mezelf liever zie in verleden tijd. Omdat je, als je wat uitzoomt, wat afstand neemt, je de dingen soms beter ziet? Terwijl ik de hele tijd niets anders doe dan dichter proberen komen.