de deur achter je dicht en

het vergeten begint

thuiskomen doe je nu

bij haar

als ik droom

nu van een ander gezicht

dus voilà, een streep door het leven dat ik dacht te krijgen

en de inkt is even op

gelukkig ben ik mezelf niet kwijtgeraakt

in een leugen die liefde riep.

ik kan je al laten

nog niet lossen

ineens is het

ik ben

en

wij waren

zo’n dag waarop zelfs de bloemen

me niet kunnen redden

ik ben parttime gepassioneerd

vandaag is mijn vrije dag

liefdes-

eigenlijk toch elk verdriet

toe, niet al vertrekken

voor je gaat

dikke dagen

hongerige nachten

er is niet genoeg hout voor ons vuur en trouwens –

wie zou er zich echt aan kunnen warmen

elk huisje zijn kruisje

vooral atheïsten hebben het daar moeilijk mee