
de deur achter je dicht en
het vergeten begint

de deur achter je dicht en
het vergeten begint

thuiskomen doe je nu
bij haar

als ik droom
nu van een ander gezicht

dus voilà, een streep door het leven dat ik dacht te krijgen
en de inkt is even op

gelukkig ben ik mezelf niet kwijtgeraakt
in een leugen die liefde riep.

ik kan je al laten
nog niet lossen

ineens is het
ik ben
en
wij waren

zo’n dag waarop zelfs de bloemen
me niet kunnen redden

ik ben parttime gepassioneerd
vandaag is mijn vrije dag

liefdes-
eigenlijk toch elk verdriet

toe, niet al vertrekken
voor je gaat

dikke dagen
hongerige nachten

er is niet genoeg hout voor ons vuur en trouwens –
wie zou er zich echt aan kunnen warmen

elk huisje zijn kruisje
vooral atheïsten hebben het daar moeilijk mee
