vanaf nu kan je in mijn woordenwinkel ook sleutelhangers vinden: 5 verschillende teksten in 5 verschillende kleurencombinaties. hopelijk vinden jullie ze even leuk als ik.
voorlopig heel beperkte oplage: er zijn er maar een tiental per soort omdat ik graag eerst wou zien wat jullie ervan vinden.
foto’s: (c) Emma Filippides
de poëzie gaat altijd over de tranen,
nooit over de snotneus
je een aanwezigheid herinneren
als die er al niet meer is.
hoe doe je dat, onvoorbereid?
hoe bewoog hij in de ruimte, met mij?
het is een kleine dood,
de dood van een wij
als mijn mond stopt
begint mijn lichaam te praten
het is geen ontkenning het is
die plek waar je het afscheid weet –
maar niet voelt
vers verdriet kan ook stinken
mijn lichaam heeft me vandaag verteld
dat ik niet genoeg naar mijn verdriet luister
ik dacht
ik kruip weg op een wolk maar
zelfs de wolken zijn van jou
soms zwem ik in het
verdriet het is zout water
mijn hobbelig parcours
zie je zelfs op mijn gezicht
moet ik nu we het niet meer leven toch een lijst maken
de korte samenvatting van ons, wat
zetten we er dan in
wat gaat overblijven
en het verdriet stroomt net onder mijn oppervlak
en soms, over.
alleen liefhebben
ik ben zo blij dat ik het met jou even verleerd ben.
gisteren deed ik het dan toch het onderhandelen het denken
wat als ik anders was geweest en ik weet niet wat het meeste pijn doet
dat ik het niet was of dat het toch geen verschil zou gemaakt hebben.
Ruth Van de steene 