
zou er humor zijn in de hemel

zou er humor zijn in de hemel

ik lig blij op de grond want
vandaag voelt niets zwaarder
dan de zwaartekracht

als ik tederheid zie tussen twee mannen
als ik een vrouw zie geboren in een ander lichaam
als moed moet
als liefde graven is
bedekt met aarde door al die
schoppen die ze niet verdragen

ik zag een man op straat in ballerina’s en dacht
hoe erg
hoe dapper je moet zijn
om een beetje op jezelf te lijken bij anderen

en dan besef ik nog eens
hoe hard ik al heb gevochten
voor een zacht leven.

ik weet het eventjes niet zo goed,
spreek niet helemaal dezelfde taal met mezelf.
weet niet goed hoe te luisteren.

als ik met mezelf spreek
welk deel praat dan en
welk deel luistert

en maar besparen op een leven
om te sparen voor een ander
dat al lang begonnen is

ik zie het in je ogen
er is iets verschoven
je neemt het me kwalijk
dat ik jou niet ben

als je een spiegel voor je Voelen houdt
en dan kwaad wordt als ik er geen venster van kan maken

welk deel van mij
bemin je vrij
welke delen
vragen wroeten

als je aan mij denkt
wie zie je dan

misschien zie ik vandaag het leven te graag
om te gaan graven
naar de donkerdere dagen

ik zag je vreugde
eerst

en de machtigen maar beweren –
wat zeg ik, zelfs zweren –
dat ze niet anders kunnen dan onderdrukken
dat ze zo machteloos zijn.
en de machtelozen ze leren
dat ze het tij kunnen laten keren
als ze zonder morren braaf creperen
als ze maar flink genoeg zijn.