1198
als ik in het donker wil vrijen
is dat omdat ik mijn lichaam niet goed zie
1197
jij bent een uitwendige ziekte
ik wil genezen
1196
tijd komt langs en kruipt ergens in
het bleek een goede verstopplaats
1195
de wereld is even echt
in mijn hoofd als in het jouwe
1194
je bent om te koesteren
1193
je zit in mijn mapje
te verwerken
1192
soms is het uitzicht mooier
naar binnen
1191
mijn lichaam is niet bang van hem /
loopt niet over / loopt niet
weg van mij
1190
als je op je plaats toekomt,
is het altijd zachte landing
1189
je blik weerkaatst op mijn huid
ze is een harnas
waarin je me hebt opgesloten
1188
ik hou niet van:
kwetsbaarheid begraven
onder zeven artistieke lagen
en het vervolgens dapper noemen.
1187
“ik mag niet klagen, ze draagt haar steentje bij’
– nieuwe papa tegen zijn vrienden
1186
de grote misdaad van kleine mensen is
dat ze hun spiegelbeeld overal meezeulen
en zeggen dat het het jouwe is.
1185
Ruth Van de steene 