
382

beloof het me
breek me maar open
als je al mijn stukken wilt
381

leek je een cool briesje
bleek je een hittegolf
380

ach maar ik ben een zachtgekookt eitje
een tik met je blik
en ik loop over
379

kwestie van evenwicht –
als ik op een koud ijsje lijk
is dat alleen maar omdat ik zit te smelten
378

mijn zesde zintuig weet het al lang
dat ik met al de andere naar je verlang
377

dat het kussen
de poëzie wordt
(geen woord wil ik dan nog schrijven)
376

dan was er ineens
een soort liefde
375

zo gewend geraakt aan onevenwicht dat
evenwicht me doet wankelen
374

er lopen rivieren net onder mijn huid en
soms lopen ze over
373

voetnoot bij het leven –
wat zijn we een stralende bende prutsers
372

van je jeugd
een deugd maken
371

dancing like sex –
who cares what it looks like
as long as you’re having fun
Ode aan de ongemakkelijkheid

Ik doe graag een gewaagde bekentenis: ik hou van Taylor Swift. Jawel, ik ben 29 jaar en ik vind haar fantastisch. Uiteraard is mijn liefde gebaseerd op uiterst rationele gronden zoals haar catchy muziek en mooie froufrou. Maar er is meer. Ik hou van haar ongemakkelijkheid. Zo staat juffrouw Swift bekend om haar dansmoves tijdens prijsuitreikingen. Ze is vaak een van de meest enthousiaste shakers in het celebrity-publiek. Maar Taylor is geen Beyoncé. Haar moves zijn niet echt… sexy. Er is zelfs een hele website* liefdevol gewijd aan haar ongemakkelijke danspasjes. Doorgaan met het lezen van “Ode aan de ongemakkelijkheid”
370

