
133

een cactus is als een sololiefdesproject;
eenzaam, droog en het stekt
132

samen heb ik zo’n zeker weten, geloof ik al wat ik voel
alleen kom ik het verleden tegen, dat niet begrijpt
wat ik met vertrouwen bedoel
131

waar zit ik bij hem
hoofd of hart
(of overal)
zodat het teder zelfs de
spijsvertering verwart
130

in al mijn onzeker
zit ons zeker
129

als ik [ons] terugvind in mij
en durf vertrouwen in het vertrouwen dat je me zei
dan wonder
dan
[wij]
128

ik vertel over ons en krijg
al die twijfel, onzekere blikken
(maar ik weet)
als ik van vertrouwen drink
zal ik me nooit verslikken
127

als we nu eens met z’n allen wat meer zouden wenen
en dingen zeggen die we ook echt menen
126

is het alweer tijd voor tranen?
Maar ik zou zo graag eens niet zo vlug afscheid nemen.
125

geef me geen lege woorden –
ik heb een vol hart
124

zoek je iets om te isoleren?
dan moet je arrogantie of
onzekerheid eens proberen
123

friendly reminder –
indifference is not a strength and
vulnerability is not a weakness
Therapie #354

Ik kan niet in hokjes steken, ik kan niet in mondjesmaat graag zien. Doorgaan met het lezen van “Therapie #354”
122

hoe kan ik
te veel
en toch ook
niet genoeg
zijn
(om te blijven)
121

