ik zit in mijn hoofd maar te rammelen met hem. WAT BETEKENT HET?
maar ik probeer ook naar mezelf te kijken, in een bedampte spiegel.

waarmee ben ik meer opgevuld

dan dat meisje van tien

ik wil water zijn

in een brandende wereld

ik vroeg je te komen maar

kon zelf niet blijven

Ik heb dankzij mijn mama deze week Leonard Cohen herontdekt. En deze keer is het grote liefde, denk ik. “I was fighting with temptation but I didn’t want to win.” Heerlijk toch.

Ik had al eens, jaren geleden, een boekje gekocht met een selectie van liedjesteksten en poëzie van onze Leonard. Ik kan me de precieze aanleiding niet meer voor de geest halen, maar mij kennende was die aankoop waarschijnlijk geïnspireerd door een mooie jongeman die me toen (en wie weet nu nog ) weke knieën gaf. Zo heb ik al heel wat moois leren kennen trouwens. Leuk extraatje.
Doorgaan met het lezen van “Herontdekking. Het is een thema de laatste weken.”

wij –

nu heel graag eens voor echt,

waar de rommel en magie gebeurt.

Als we ons hart proberen te beschermen, beschermen we ons enkel tegen de vreugde, denk ik meer en meer. Het verdriet kruipt sowieso wel in de barstjes.

ik ben een kieken want ik durf niet eens misschien aan je te zeggen

het is nochtans een ja –

tralalalalaaa

ik durf je nog geen drankje aan te bieden

want ben zelf een plasje –

wil niet liever dan dat je me oplikt

de stroom

en wij die samen drijven

op het schoon en de schrik

kwetsbaar zijn we allemaal denk ik.

’t zit ‘em in het kwetsbaar doen.

tegenwoordig zijn m’n onzekerheden soms zelfs klein genoeg

om gewoonweg & achteloos van de tafel te flikkeren

ik droom van een grote liefde en

een deep clean van mijn badkamer

dan is de uitdaging om de schoonheid niet pas te beseffen

als het verdriet er al is

toe –

vraag me te klooien, samen.