misschien wacht ik op: ik de boeken, hij de leraar.
2292
maar misschien is het leven reden genoeg.
2291
als de diepte komt bovendrijven
2290
de rede heeft er zo weinig mee te maken,
het enige dat het kan doen is het proberen inperken,
platdrukken in een tupperware-doosje.
2289
bij jou zijn zelfs m’n woorden gulzig
2288
ik heb het je met mijn ogen
zo beleefd mogelijk proberen vragen –
jij en onze lippen
alsjeblieft
2287
in mijn beeld van liefde
zit altijd beven
2286
in mijn onzekerheid word ik soms hard.
krijg ik olifantenpootjes.
2285
en nu? alles van tafel vegen en hop, naar een ander vliegen want dat gaat natuurlijk allemaal duidelijk zijn en netjes passen in de lege plekjes van mijn leven. niets overlappend of schurend.
2284
beter denken aan de dingen die niet zo leuk zijn. hij wil geen relatie met mij.
de kraan in zijn badkamer staat los. vooral dat laatste lijkt me onoverkomelijk.
Signeermomentje
Morgen, vrijdag 25 oktober, is er een signeermomentje voor mijn nieuwe bundel in Chopin Chopin, een heerlijk café op het Beverhoutplein in Gent. Je vindt me achteraan in het café van 15u tot 19u30. Je zal er mijn bundel kunnen kopen tegen een kleine korting en door mij kunnen laten signeren.
Iedereen welkom!
2283
woensdag –
er zit een lieveheersbeestje op het raam
en ik ben weer eens in de war over een man.
2282
net als bij mijn planten
weet ik bij jou ook niet altijd
geef ik nu te veel of te weinig
2281
in wat voor broodje gaan we nu weer gisten /
en gaan we er van willen bijten
2280
laat het maar op je gezicht vallen –
voor huilen
hoef je niet te schuilen
Ruth Van de steene 