
ik zou graag ook iets anders strelen
dan je ego

ik zou graag ook iets anders strelen
dan je ego

maar ik ben geen foto
en al zeker geen selfie

ik sta hier alleen en ik kijk naar gisteren –
als ik genoeg zeg dat het mooi is
dat het mooi was
dan ga jij het misschien ook beginnen te geloven

er is zoveel wind
de hemel weent horizontaal

ik heb mijn verlangen eens naar jou gestuurd
je hebt de deur nog niet opengedaan

hoe smaken tranen
in het paradijs

er zit sowieso een jankend beestje in mij, in een doosje. een doosje dat misschien wat meer open mag. jankende beestjes hebben deugd van wat frisse lucht.

ik drup van vreugde want mag
jouw handdoek gebruiken

jan is de kapitein van zijn eigen schip
nu, het is wel een van die eenpersoons dobberbootjes;
en Poseidon verveelt zich een beetje
dus hakt het vanavond waarschijnlijk in mootjes.
ondertussen in een andere boot –
die is wel heel stevig en groot –
manifesteert het keukenhulpje op zijn knieën
zijn handen stevig rond houten stuurwielen
en dat elke avond van zes tot zeven
dus hij is bijna kapitein (nog heel even).

’t was wauwkes
op het eerste gezicht

Jonas van OHMR en ik maken al keramieken woordtegels samen sinds eind 2019. In november komen er 7 nieuwe bij, opnieuw bedacht en gemaakt in het atelier in Etikhove. Binnenkort meer!

ik kom naar je toe
het ticket is niet duur en
de prijs voor de reis heb ik
op een andere plek
om een andere nek
al lang geleden betaald

hm.
opgedroogd zien we er helemaal anders uit.

als je me in je mond had
zou je dan likken of
slikken

ik denk dat ik het kraantje ergens heb dichtgedraaid, zo van: genoeg verdriet nu. maar te lang en het gaat barsten. misschien wil ik dat iemand anders het zacht en liefdevol opendraait. ik wil dit niet allemaal zelf moeten doen.