voor iemand die de actualiteit niet echt volgt

is het ongelooflijk hoe nieuwsgierig ik ben naar jou

hopelijk voel je wat goed voelt

en kan je daar ook vaak zijn

heerlijk, hoe diep iemand bij je kan zitten.

de rede is in vergelijking heel oppervlakkig.

als het mooi is,

hoef ik het niet alleen te doen

mijn liefdesleven komt weer traag op gang en

jij stond in de inleiding maar

gelukkig al niet meer in hoofdstuk 1

ik

stip

en zee tegelijkertijd

en soms botsen we op onze grenzen

en soms schoppen we tegen die van een ander

wil ik naar rechts dan jij

naar averechts

mijn romantisch kompas is precies wat het noorden kwijt

je geeft me zachte gedachten

in liefde baden,

dan ruik je altijd lekker

ik hoop dat ik niet te veel ga vergeten, maar ik voel het al gebeuren.

ik hoop dat ik de essentie meedraag, zonder echt te vatten wat dat is.

een gevoel, misschien. iets dat me overstijgt, omdat we met twee waren.

soms focus ik misschien te veel op het wonder maar ach,

als er 1 iets is waar je te veel op mag focussen, is het dat wel denk ik.

ik sta in het leven

zoals ik zit in een tram:

ik ga graag vooruit

terwijl ik terugblik