geen overvloed

zonder overgave

als we vallen als volwassenen

wordt het ons nog zo weinig gevraagd –

waar doet het pijn

een leven is ook veel onzin ontleren

die anderen over jou vertellen

wat doet een blik veel met wat het ziet

je bracht de heerlijke zin

zonder woorden

van jouw lippen

naar de mijne

Een sukkelaar zijn, dat betekent wachten. Nummertjes trekken in tl-verlichte ruimtes. We zitten er allemaal samen oogcontact en schaamte tevergeefs te proberen vermijden. 

Maar gelukkig is hier ook zachtheid, humor zelfs. Want we weten het wel. We zijn allemaal sukkelaars, en velen denken dat dit een keuze is. Dus laat ons tenminste de put niet dieper graven voor elkaar. 

ik zit zoveel te prutsen met m’n haren en

mijn lievelingsplant heeft te veel bruine blaren

we worden verondersteld gezond te sterven

maar ik ben zo gulzig

wil te veel

zalige zuchten

je bent de enige bij wie het me niet kon schelen –

al die as op mijn mooi terras

chaos –

wat ik bij mezelf niet verdraag

zoek ik in de ander

de angst staat soms zo luid

en ik vind de volumeknop niet

het is maar als je zacht met me bent

dat ik voor je kan smelten

onze angsten zijn als reclame:

vaak kramen ze onzin uit en

we hoeven ze niet te veel zendtijd te geven

gesolliciteerd voor de job ‘Geld Naar M’n Hoofd Smijten’

bericht gekregen dat de vacature heel snel was ingevuld

een uitgelopen hart

maakt de mooiste vlekken

maar hoe kan ik stralen

als je m’n stekker hebt uitgetrokken