ik blijf altijd schrik hebben voor het geluid van mijn verdriet

en wie het gaat horen

al die gevoelens in gesloten doosjes vanbinnen.

je hebt een stem met

veel te weinig woorden

in de kleuren van een ander leven

is er rood

is het herfst

is er jij

iedereen is precies zo bang en erger nog –

handelt ernaar

je bent een snoepje

voor mijn poepje

dit is een huis met

veel te weinig woorden

dat zijn de beste dingen

zij die uit elkaar kunnen vallen

ik wil even een zacht bed tussen mijn leven

liefst met jou erin

ach al wat ik voor je voel in den duik –

maar ja ik heb dan ook nooit

goed kunnen zwemmen

neem ik bij jou dan zoveel minder ruimte in

in jouw zin, in jou, in je binnenin

ik zit al zo lang
zo wat
te woelen in je buik –

maar ach je stomme hoofd
dat zijn buikgevoel nooit gelooft

hoe we bewegen in elkaar –

ik probeer schoonslag

jij zit in het plonsbad

die krullen –

daarom geeft hij kortsluiting