jij die me je liefde toont

nadat je me geblinddoekt hebt

ach met jou

geen idee wat de pasjes zijn

maar ik wil altijd zo graag dansen

zelfs al ligt m’n bord vol met jou

ik wil altijd zoveel meer

vanavond keek ik naar mijn nieuwe lievelingsfilm –

die van de afgelopen dagen

ik ben bang van jouw te weinig

jij van mijn te veel

bleken we allebei altijd

net evenveel

niemand die weet hoe het eruitziet –

je laatste gezicht

misschien zit het er nog allemaal, bij ons allebei

klaar om recht te veren

er is niemand bij wie ik het zo wazig zie –

jouw blik op mij

misschien is je blokkeren niet iets dat ik je kan ontleren

maar iets om eindelijk te aanvaarden als deel van wie je bent

ach wat had ik ook verwacht –

we dansen nog steeds hetzelfde dansje

er zijn alleen wat pasjes bijgekomen

je nam mijn schaduw

en begon ermee te dansen

Ik wil graag even iets delen over centen, en hoe ik daarvan in een kramp schiet, vooral na iets van boekhouden gedaan te hebben. Ik hou zo ongelooflijk van schrijven en daar moois mee te proberen doen. De afgelopen jaren heb ik daarom een deeltijdse job gecombineerd met mijn schrijven in bijberoep. Omdat ik alles zelf doe en alles zelf betaal, blijft er na kosten belastingen btw enzovoort weinig over van de centen die ik verdien met mijn schrijven. Er zijn momenten dat ik er wat moedeloos van word, omdat ik dit zinvol en mooi werk vind. Maar het leven is zo duur. Schrijven is een deel van wie ik ben, en ik kan me niet voorstellen dat ik er ooit mee ga stoppen, ongeacht. Maar financiële ruimte is ademruimte, en daar zou ik graag wat meer van hebben.

Wat ik misschien wil zeggen is, als je mensen rond je hebt die moois proberen te maken en je vindt het mooi wat ze doen en je kan ze financieel steunen, doe dat dan alsjeblieft. Er kruipt zoveel onzichtbaar werk in creëren. Schoonheid is heel fragiel en heeft hulp nodig. 

in hoeveel anderen leef ik en

is het daar aangenaam wonen