
zo wat gebroken
omdat het zo mooi was tussen ons –
zo’n mooie scherven

zo wat gebroken
omdat het zo mooi was tussen ons –
zo’n mooie scherven

je zalige lippen
alleen al daarvoor
alleen al daardoor
heerlijk leven

ik ween je een zee
om in te ruisen

ach hoe dit verdriet komt en gaat.
het zit diep en soms zit ik wat aan het oppervlak.
beetje adem happen soms.

vandaag is een ploeterdag
en ik ben m’n regenlaarsjes vergeten

kijken we ooit genoeg naar elkaars gezicht

mijn verstand heeft er nooit beter uitgezien

we kunnen heel ons leven
onze kooi decoreren
en flink negeren
dat de deur steeds openstond

heeft god m’n lichaam online besteld
want ik heb het niet eerst mogen passen

ik ben zo blij dat mijn hoofd niet voelt als een gevang
en wie weet kunnen we elkaar een sleutel geven
al is het maar voor even

deze week zit mijn verdriet een laagje dieper
en ik heb de lift gesaboteerd

Samen met mooie Ella Vandenbussche heb ik een A3 poster gemaakt, meteen ook de laatste toevoeging aan mijn woordenwinkel van het jaar.
Ik leerde Ella bijna twee jaar geleden kennen, toen ik haar heb geïnterviewd voor mijn website ‘Ruth en de mooie makers’. Ondertussen is ze één van mijn lievelingsmensen geworden. We werkten al samen aan mijn bundel ‘soms zwem ik in het verdriet het is zout water’, en nu hebben we dus een zeeposter gemaakt. We delen een grote liefde voor water. En prosecco’s. En dan nog een paar dingen :).
Je vindt de poster in mijn woordenwinkel.

visjes krijgen nooit een droge mond.

ontwaken met bleke kaken en rode ogen
en een onwankelbaar geloof in regenbogen

en dat ze het maar niet kunnen opbrengen
om me een plaats in hun leven te geven,
en niet enkel in de barstjes