mijn prins op het witte paard

is er na vijf seconden al afgevallen

stap 1 –

ik proef je met mijn ogen

laat de pret maar komen

geen toegangsticket nodig

ik ben zo blij dat ik in staat ben tot deze zottigheid, nog steeds.

dat ik nog kan en wil branden. ik kan me dan op  z’n minst

nog aan mezelf warmen.

als je het wonder in angst dipt,

valt het uit elkaar

jij en ik en dan

al dat zweven ertussen

dat is het juist: enkel overlopen zorgt ervoor

dat je niet opdroogt

de vreugde van het leven ligt misschien wel

in de overvloed

je bent alles dat niet schaars is

zo overvloedig met het leven

de geilige waanzinnetjes

ze rijmen met jouw naam

bij jou dat is het goede nat

goddank het verlangen

wrijft weer tegen me aan

– jeuk

alles nat

geen handdoek te bespeuren

– verlangen

welkom in de maturiteit

soms verkloot je het soms ben je

een verzachtende omstandigheid