Vergeet het vleugje absurditeit niet.

~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

In het begin van het humaniora had ik een nieuwe rugzak nodig. Als het aan mijn mama lag, was dat een Eastpak geworden, toen helemaal de rage. Maar nee nee nee, Ruth moest en zou een Kipling hebben, en dan nog liefst een heeele grote. Ik weet niet helemaal meer waarom dat zo belangrijk voor mij was, maar ik denk dat ik die gewoon mooier vond. Ze waren ook betere kwaliteit en duurder, en ik was waarschijnlijk toen ook al een veeleisend prinsesje.

Wat ik wel nog honderd procent zeker weet: hip was Kipling toen absoluut niet. Ik ben, en dit is in de optimistische versie van het verhaal, best wel wat geplaagd met mijn rugzak op school. Ik heb het ook niet lang volgehouden en vrij snel mijn Kiplingaapjes verloochend. Mijn Authentieke Zelf loud&proud zijn was het me precies niet waard om gepest te worden. De laatste jaren van het humaniora had ik dus ook gewoon een beige Eastpak.

Maar dus. Wat zag ik vanavond? Een überhip kunstschoolmeisje, zowat alles wat ik niet was op 14, met een knaloranje Kiplingrugzak.
Vleugje hilarisch, het leven.

Over delen en stelen

~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Ik wil graag iets delen over delen. En delen versus stelen. Dit is een heel moeilijke om over te schrijven omdat ik niet als een grof, ondankbaar trutje wil overkomen.

Ff beginnen met een korte samenvatting: bij mij gaat dit over auteursrechten en die komen hierop neer: ik heb het auteursrecht op mijn werk, en eigenlijk mag niemand er iets mee doen zonder mijn toestemming.

Maar dus. Ik deel heel veel van mijn werk vrijelijk en gratis op verschillende kanalen zoals mijn blog en hier op Instagram. Dat doe ik bewust en in de hoop dat mijn woorden zorgen voor troost, herkenbaarheid, een lach, verbondenheid. Doorgaan met het lezen van “Over delen en stelen”