nu ken ik je leven en je kleren nog
1531
ik wens het je toe
en laat mij ook
het uitkomen zijn
1530
het is het afscheuren dat zo zeer doet
en ik die nog naar plakkers zocht
toen jij er al niet meer was
1529
je hebt me voort gedragen
voor al onze vrienden en familie
en ineens
geen podiumvrees
1528
wat doet het pijn
een afscheid aankijken
1527
nog nooit zo’n grote bangeriken gezien
als zij die niets te vrezen hebben
1526
je kan maar bloeien
als je in de zon staat af en toe
1525
verdriet heeft vele gezichten ook
lachende
1524
en ik verlang naar jou in een ander
1523
waarom neerdalen uit mijn wolk er
is hier niets te zien
1522
en we blijven maar de oudere versies van ons leven bewaren /
kunnen niet kiezen / vergeten op verwijderen te klikken
1521
met advies lijkt het me zo:
je kan maar een zaadje planten
als er al vruchtbare grond is
1520
je weet pas wat je kan dragen
als het op je rug wordt vastgebonden
1519
lichte lunch –
een potje huilen
1518
de zon en ik we gingen een terrasje doen
ze is niet komen opdagen
Ruth Van de steene 