17

7 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

eens je warme lichaam

nu mijn warme tranen

14

7 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

in mijn herinnering aan ons zie ik jou
in jouw herinnering aan ons zie je mij.
ergens daar tussenin, ergens daar was er een wij.

13

7 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

ik wil mijn grenzen in grenzeloos geluk opzoeken, niet de dieptes van mijn angsten. niet meer.

12

7 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

zekerheid van de mokerslag en het open hart.
maar moed met trillende handen en een trillend hart is de grootste moed die er is.

10

5 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

alleen al schrijvend

durf ik je beminnen

met al

mijn zinnen

8

5 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

je bent een zwaartekracht

verpakt als een lichtgewicht

7

5 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

iets doen dat mijn ziel en zaligheid doet lachen

6

5 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

straat –

mannen die nemen met hun blik

wat hen niet gegeven wordt

5

5 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

afscheid –

gun me mijn tranen

en ik gun je het beste

3

5 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

jij ziet mij van buiten naar binnen

ik zie mij van binnen naar buiten

wat gebeurt er als we onze ogen sluiten?

2

4 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.46 2

het is grappig hoe ik me blijf verbazen over mijn verwarring, terwijl het ongetwijfeld de toestand is waarin ik het meest verkeer.

1

4 februari 20167 februari 2016 ~ Ruth Van de steene ~ Plaats een reactie

Tag: nederlands

17

eens je warme lichaam

nu mijn warme tranen

14

in mijn herinnering aan ons zie ik jou
in jouw herinnering aan ons zie je mij.
ergens daar tussenin, ergens daar was er een wij.

13

ik wil mijn grenzen in grenzeloos geluk opzoeken, niet de dieptes van mijn angsten. niet meer.

12

zekerheid van de mokerslag en het open hart.
maar moed met trillende handen en een trillend hart is de grootste moed die er is.

10

alleen al schrijvend

durf ik je beminnen

met al

mijn zinnen

8

je bent een zwaartekracht

verpakt als een lichtgewicht

7

iets doen dat mijn ziel en zaligheid doet lachen

6

straat –

mannen die nemen met hun blik

wat hen niet gegeven wordt

5

afscheid –

gun me mijn tranen

en ik gun je het beste

3

jij ziet mij van buiten naar binnen

ik zie mij van binnen naar buiten

wat gebeurt er als we onze ogen sluiten?

2

het is grappig hoe ik me blijf verbazen over mijn verwarring, terwijl het ongetwijfeld de toestand is waarin ik het meest verkeer.

1

net als alleslijm –

lijm me aan je alles

eens je warme lichaam

nu mijn warme tranen

in mijn herinnering aan ons zie ik jou in jouw herinnering aan ons zie je mij. ergens daar tussenin, ergens daar was er een wij.

ik wil mijn grenzen in grenzeloos geluk opzoeken, niet de dieptes van mijn angsten. niet meer.

zekerheid van de mokerslag en het open hart. maar moed met trillende handen en een trillend hart is de grootste moed die er is.

alleen al schrijvend

durf ik je beminnen

met al

mijn zinnen

je bent een zwaartekracht

verpakt als een lichtgewicht

iets doen dat mijn ziel en zaligheid doet lachen

straat –

mannen die nemen met hun blik

wat hen niet gegeven wordt

afscheid –

gun me mijn tranen

en ik gun je het beste

jij ziet mij van buiten naar binnen

ik zie mij van binnen naar buiten

wat gebeurt er als we onze ogen sluiten?

het is grappig hoe ik me blijf verbazen over mijn verwarring, terwijl het ongetwijfeld de toestand is waarin ik het meest verkeer.

net als alleslijm –

lijm me aan je alles

in mijn herinnering aan ons zie ik jou
in jouw herinnering aan ons zie je mij.
ergens daar tussenin, ergens daar was er een wij.

zekerheid van de mokerslag en het open hart.
maar moed met trillende handen en een trillend hart is de grootste moed die er is.