Tag: ruth van de steene
1201
toen ik zo gewrongen zat
in eigen vel en leven.
1200
binnen delen met buiten.
dat ze zacht zijn met elkaar.
1199
je blijft hangen
aan gedachten en verlangen
1198
als ik in het donker wil vrijen
is dat omdat ik mijn lichaam niet goed zie
1197
jij bent een uitwendige ziekte
ik wil genezen
1196
tijd komt langs en kruipt ergens in
het bleek een goede verstopplaats
1195
de wereld is even echt
in mijn hoofd als in het jouwe
1194
je bent om te koesteren
1193
je zit in mijn mapje
te verwerken
1192
soms is het uitzicht mooier
naar binnen
1190
als je op je plaats toekomt,
is het altijd zachte landing
1188
ik hou niet van:
kwetsbaarheid begraven
onder zeven artistieke lagen
en het vervolgens dapper noemen.
1187
“ik mag niet klagen, ze draagt haar steentje bij’
– nieuwe papa tegen zijn vrienden
1186
Ruth Van de steene 