
dromen over golven van honing en
aan jou blijven plakken

dromen over golven van honing en
aan jou blijven plakken

de schijnwerpers van de wereld zijn op jong gericht,
voel ik me nu al meer toeschouwer?

als ik nu op straat loop,
voel ik dat ik meer mijn eigen ruimte opvul, vanbinnen.
niet meer zo snel omver te blazen.

kwestie van evenwicht –
hij neemt mij mee naar buiten
ik neem hem mee naar binnen

Zoeken en Vinden
gaan elkaar nooit ontmoeten

mens –
zet er 100 van ons samen
en dan weet je
3 zijn aan het breken

soms wegen mijn jaren
zwaar op de dagen

het is in het vallen
dat het dragen zit

in dat verlangen van je
is daar plaats voor mij?

het is niet ik
met optie om onderdelen bij te kopen
(vooral licht en extreem efficiënt)

soms draagt de dag jou
soms draag jij de dag

en ik besefte dat je het gewoon niet kan vatten:
dat ik heb geluisterd toen mijn wezen me zei wie ik ben

Dingen die me vandaag bezighouden

zou er humor zijn in de hemel

ik lig blij op de grond want
vandaag voelt niets zwaarder
dan de zwaartekracht