
als ik met mezelf spreek
welk deel praat dan en
welk deel luistert

als ik met mezelf spreek
welk deel praat dan en
welk deel luistert

en maar besparen op een leven
om te sparen voor een ander
dat al lang begonnen is

ik zie het in je ogen
er is iets verschoven
je neemt het me kwalijk
dat ik jou niet ben

als je een spiegel voor je Voelen houdt
en dan kwaad wordt als ik er geen venster van kan maken

welk deel van mij
bemin je vrij
welke delen
vragen wroeten

als je aan mij denkt
wie zie je dan

misschien zie ik vandaag het leven te graag
om te gaan graven
naar de donkerdere dagen

ik zag je vreugde
eerst

en de machtigen maar beweren –
wat zeg ik, zelfs zweren –
dat ze niet anders kunnen dan onderdrukken
dat ze zo machteloos zijn.
en de machtelozen ze leren
dat ze het tij kunnen laten keren
als ze zonder morren braaf creperen
als ze maar flink genoeg zijn.

het is van je houden
zonder de kleur van je ogen te kennen

ik weet het al langer
dat dit verlangen leeg is
want enkel met ons opgevuld

je bent onrust
dat ding net boven mijn buik
dat wakker wordt in jouw ogen

het blijf me verbazen hoe zacht geluk is
en dat ik nog steeds niet weet
wat de onrust bij de anderen betekende

mijn overlopen vroeger bij mannen
die niet als thuis voelden

Het Gewrongene –
is dat een plek om van te leren of
om heel hard van weg te lopen