het is niet aan je grenzen

dat de bloemen groeien

zoveel blinde vlekken er is niets meer te zien

ik heb ook wilde haren

als ik net uit de douche kom

met hem maak ik uitstapjes

met mij maakt hij instapjes

dromen hebben veel slaap nodig

het is ongelooflijk hoe ik vergelijk met het verleden

(en goddank, het is geen copy paste)

als ik verlang, wil ik gaan naar

en

leg ik mezelf tegelijkertijd heel erg

onder een verwrongen vergrootglas

soms lijkt de laag waar ik voel niet helemaal vermengd

met de laag waar gebeurt

de overgave aan het klungelen

dat morsen met woorden met dichtbijheid
met broosheid met blikken

dat verlangen dat maakt soms
vlekken op al pijnlijke plekken

en dan krijg ik jou en

dan schrik ik en dan schrok ik

ik moet dit laten bezinken

en ik wil dat dit van mij is