
Auteur: Ruth Van de steene
Ik ben een Gentse schrijfster en activiste voor een zachter leven.
1074

juichen –
geef je handen lucht
1073

redding –
dat ik eerst de weg naar mezelf heb gevonden,
alvorens naar de ander.
Amsterdam

Amsterdam,
al kijkend naar mijn vlam.
1072

hij trekt me zacht in het leven,
met lijf en al.
1071

ik wil samen, maar niet versmelten.
niet dat we versies van elkaar worden,
en dan beseffen
dat er niets meer overblijft.
1070

tip voor een mooi leven –
geef af en toe je blik
aan de lucht
1069

met jou tot in de heerlijkheid
1068

ik geloof zijn ogen.
ach, het wordt vast mooi

ik, met ‘Ach, het wordt vast mooi’, het boekje dat ik samen met Lies Schroeyen heb gemaakt.
ik, in mijn appartement, waar ik al zoveel heb geschreven en al zo gelukkig ben geweest.
1067

proberen. omdat ik denk dat mijn lichaam
mijn wezen er een buffer voor heeft.
dat het het kan dragen.
1066

dan wil ik er soms te gulzig van drinken, van de ander.
zonder eerst te vragen, of hij wel zo graag gedronken wil worden.
(ik vraag het nooit)
1065

dat we heel ons leven een beetje kapot aan het gaan zijn, maar
tegelijkertijd ook aan het genezen, misschien.
1064

gewoon alles, ineens. dat dat ook mag.
dat leven op spaarstand niet beter leven is.
1063

