Auteur: Ruth Van de steene
Ik ben een Gentse schrijfster en activiste voor een zachter leven.
929
het is zeuren hé, gaan drinken.
proberen om vlugger dichter bij anderen te komen.
928
tipsy wordt alles altijd wat lichter.
dat is het voordeel ervan.
dat is het nadeel ervan.
927
al veel huurders gepasseerd.
ze laten me niet altijd proper achter.
926
ik heb meer spijt van het
klein hartzeer dan van het
groot.
925
zes maanden geleden had ik nog een andere huurder in hoofd en hart nu wil je
kopen.
924
jij.
dat brandt nog aan me.
923
great depths aren’t always well-lit.
922
het heeft geen zin om meststof te geven aan een illusie
je kan niet voeden wat geen mond heeft.
921
maar soms voelt het echt als de kruimels en ze
worden me niet eens gegeven, ik moet ze zelf oprapen.
(dit is niet nu dit is throwback dat is zalig)
ode aan mijn pipo
hij met die fonkelende ogen die doen oogrollen, die doen smelten
hij die zoekt tussen benen naar de liefde van een ander die is verdwenen.
hij met de vele mooie vrouwen, die allen belangrijker voelen dan ik
hij die worstelt met het leven, maar altijd met een verliefde blik.
hij die zacht kijkt, soms hard is
hij van het grote lachen, het groot gemis.
Doorgaan met het lezen van “ode aan mijn pipo”
920
het begon met kijken
begint meer en meer op
zien te lijken
919
10/10 –
als je aan me trekt
dan geef ik je 9
1 trekt altijd een beetje tegen
918
misery is like pure chocolate
it looks dark and beautiful but is actually
100 percent shit
917
Ruth Van de steene 