je bent een snoepje

voor mijn poepje

dit is een huis met

veel te weinig woorden

dat zijn de beste dingen

zij die uit elkaar kunnen vallen

ik wil even een zacht bed tussen mijn leven

liefst met jou erin

ach al wat ik voor je voel in den duik –

maar ja ik heb dan ook nooit

goed kunnen zwemmen

neem ik bij jou dan zoveel minder ruimte in

in jouw zin, in jou, in je binnenin

ik zit al zo lang
zo wat
te woelen in je buik –

maar ach je stomme hoofd
dat zijn buikgevoel nooit gelooft

hoe we bewegen in elkaar –

ik probeer schoonslag

jij zit in het plonsbad

die krullen –

daarom geeft hij kortsluiting

over ons heb ik heel veel woorden

maar

afscheid

is onvindbaar

dat is het ding met tranen

ze zijn altijd warm

ik mis verliefd zijn ’s avonds.

wie wil ik zijn waar zijn we mee bezig?

wat een gewonde wereld en dan nog dieper steken.

vreugde loopt altijd over

maakt kleurrijke vlekken op de ander