omdat ik alleen aan tafel zit,

blijf ik ons verhaal maar herkauwen

tot er geen enkele smaak meer in zit

als je een grote slok van het leven neemt weet je nooit:

is het wijn of is het water en:

krijg ik straks een kater

in al mijn gulzigheid zie ik niet altijd

al het moois dat je op mijn bord legt

al die golven tussen ons

en wij die er niet in verdrinken,

maar juist beter leren zwemmen.

ik wil bij jou altijd liefde horen

maar ik weet niet hoe te luisteren

geluk met vleugeltjes

jij die me je liefde toont

nadat je me geblinddoekt hebt

ach met jou

geen idee wat de pasjes zijn

maar ik wil altijd zo graag dansen

zelfs al ligt m’n bord vol met jou

ik wil altijd zoveel meer

vanavond keek ik naar mijn nieuwe lievelingsfilm –

die van de afgelopen dagen

ik ben bang van jouw te weinig

jij van mijn te veel

bleken we allebei altijd

net evenveel

niemand die weet hoe het eruitziet –

je laatste gezicht

misschien zit het er nog allemaal, bij ons allebei

klaar om recht te veren