
je mag je dromen op me schilderen
als ik de verf maar mag kiezen

je mag je dromen op me schilderen
als ik de verf maar mag kiezen

dat is hoe je me deugd doet –
dat we de twijfels en morsingen delen

oké bye!
ik ga gaan koesteren in zijn armen.

je verwart jezelf met een diepvries –
door koud te zijn ga je niet langer bewaren

ach mijn mannen –
twijgjes met bloemenpracht
niet gemaakt om op te leunen

in een brief aan mezelf vandaag
stonden de mannen alleen in de P.S.

ik zou graag eens ter plaatse afspreken niet steeds
komen halen
komen dragen

wat nu want
we stelen samen tijd van een ander leven.
ons samen zijn heeft geen fundamenten.

en ik zou niet weten welke handen ik liever zou hebben.

mijn meubels als mijn mannen –
een beetje wankel en ook heel prachtig

dat deze plaats bestaat
en ik ze gevonden heb

maar dat is het ‘em juist –
gebroken harten zijn groter.

en hij, dat weet ik nog niet.
wordt het kruimeltjes rapen.
of slagroom likken.
De afgelopen maanden heb ik achter de schermen gewerkt aan twee nieuwe creaties: een notaboekje en een nieuwe bundel. Dat deed ik niet alleen. Een mens doet nooit ofte nimmer iets alleen. Ik kreeg mooie hulp van een mooie vriend, Arthur De Keyser, met wie ik al een paar keer heb samengewerkt. Hij en zijn cute creatief kopje helpen me met de vormgeving en een daaraan verbonden existentieel crisisje hier en daar. Doorgaan met het lezen van “2 nieuwe creaties”

en jij maar naar me zwaaien met je rode vlag
en ik in de war want het is één van mijn
lievelingskleuren